Informacje prasowe

 

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 146 z dnia 26 czerwca 2017 roku omówiono wyrok tutejszego Sądu z dnia 30 maja 2017 roku w sprawie II SA/Bk 52/17 w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia, w którym Sąd oddalił skargę uznając, że organ nie naruszył prawa odmawiając skarżącemu wydania zaświadczenia. Posiadany przez stronę skarżącą jedynie interes faktyczny nie dawał podstaw do wydania zaświadczenia o żądanej treści.

******

W miesięczniku "Monitor Podatkowy" Nr 6 z 2017 roku omówiono dwa wyroki tutejszego Sądu:

  • w sprawie I SA/Bk 1059/16 z dnia 30 marca 2017 roku w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych, w którym skład orzekający uznał, że kwota stanowiąca równowartość podatku VAT, którą spółka wnosząca aport otrzyma w formie pieniężnej od spółki wydającej za ten aport udziały, nie jest kwotą podatku należnego. Jest to jedynie ustalone przez strony transakcji wyrównanie pieniężne, które stanowi przychód wspólnika i nie korzysta z wyłączenia na podstawie art.12 ust. 4 pkt. 9 ustawy o podatku od osób prawnych;
  • w sprawie I SA/Bk 1130/16 z dnia 1 marca 2017 roku dotyczącej sposobu zakwalifikowania świadczenia otrzymanego na podstawie umowy, co miało znaczenie dla zastosowania zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 "b" ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. 

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 143 z dnia 22 czerwca 2017 roku omówiono wyrok tutejszego Sądu z dnia 16 maja 2017 roku w sprawie II SAB/Bk 42/17 w zakresie informacji publicznej, w którym Sąd uznał, że skany akt osobowych wójta stanowią informację publiczną. 

******

W miesięczniku "Przegląd Podatkowy" Nr 6 z 2017 roku zamieszczono informację o wyroku tutejszego Sądu z dnia 7 grudnia 2016 roku w sprawie I SA/Bk 543/16 dotyczący podatku od towarów i usług za okresy od stycznia 2011 roku do maja 2013 roku. Orzeczenie zostało udostępnione w Bazie orzeczeń NSA  pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl.
 

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 125 z dnia 31 maja 2017 roku zaprezentowano wyrok tutejszego Sądu z dnia 12 kwietnia 2017 roku w sprawie I SA/Bk 1191/16, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych, w którym Sąd stanął na stanowisku, że podatnik może zaliczyć do kosztów straty z tytułu kaucji gwarancyjnych zatrzymanych przez upadłego kontrahenta pod warunkiem, że pierwotnie stanowiły one element należnego przychodu podlegającego opodatkowaniu. 

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 119 z dnia 24 maja 2017 roku opublikowana została uchwała Kongresu Prawników Polskich z dnia 20 maja 2017 roku oraz tezy paneli zawierające problematykę, nad którą Kongres debatował. 

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 117 i 119 z dnia 22 maja oraz 24 maja 2017 roku zaprezentowano wyrok tutejszego Sądu z dnia 26 kwietnia 2017 roku w sprawie I SA/Bk 21/17, dotyczący odmowy wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, w którym Sąd uwzględnił skargę i uchylił decyzje organów administracji obydwu instancji uznając, że przypadku gdy na jeden punkt sprzedaży alkoholu chętnych jest kilka osób, organ może zastosować dodatkowe kryteria wyboru, ale nie może zmieniać kryteriów już istniejących i podanych do publicznej wiadomości. 

******

W dwumiesięczniku „Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego i wojewódzkich sądów administracyjnych” nr 2  z kwietnia 2017 roku opublikowano orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 1 października 2015 roku w sprawie I SA/Bk 287/15 w dotyczącego podmiotów uprawnionych do korzystania ze zwolnienia od podatku od nieruchomości przewidziane w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. b/ ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2014 r. poz. 849 ze zm.) może korzystać również przewoźnik kolejowy nieposiadający licencji.

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 76 z dnia 31 marca 2017 roku zaprezentowano wyrok tutejszego sądu z dnia 17 stycznia 2017 roku w sprawie II SA/Bk 779/16, dotyczący ustalenia i obciążenia opłatą adiacencką z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego jej podziałem, w którym Sąd uznał, że ustalenie opłaty adiacenckiej może nastąpić w terminie 3 lat od dnia, w którym decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna. Wydanie wadliwej decyzji ustalającej wysokość tej opłaty i następnie jej wyeliminowanie w całości z obrotu prawnego nie przerywa biegu tego terminu, co oznacza, że ponowna decyzja w sprawie opłaty może być wydana tylko, jeśli nie upłynął jeszcze ww. 3-letni termin.

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 72 z dnia 27 marca 2017 r. omówiono wyrok tutejszego sądu z dnia 16 lutego 2017 roku w sprawie II SA/Bk 653/16, dotyczący ustalenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej, w którym Sąd stanął na stanowisku, że brak faktycznych możliwości ponoszenia kosztów pobytu bliskiej osoby w domu pomocy społecznej nie ma wpływu na treść decyzji ustalającej należną opłatę. Obowiązują tu kryteria, m.in. dochodowe ustalone w ustawie o pomocy społecznej. Brak faktycznych możliwości ponoszenia takich wydatków może natomiast być podstawą do ubiegania się o zwolnienie lub umorzenie części lub całości opłat.

******

W miesięczniku "Przegląd Podatków Lokalnych i Finansów Samorządowych" Nr 3 z 2017 roku zamieszczono glosę starszego asystenta sędziego WSA w Białymstoku Grzegorza Dudara do uchwały 7 sędziów NSA z dnia 19 grudnia 2016 roku (II FPS 3/16). Uchwała została udostępniona w bazie orzeczeń  NSA pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl.

******

W „Dzienniku Gazeta Prawna” nr  52  z dnia 15 marca 2017 r. przytoczono wyrok tutejszego sądu z dnia 21 lutego 2017 roku w sprawie II SA/Bk 25/17 dotyczącej odmowy przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego. Skład orzekający w sprawie uznał, że do członków rodziny na gruncie ustawy z dnia 7 września 2007 roku o pomocy społecznej osobom uprawnionym do alimentów zalicza się także dziecko członka rodziny wspólnie zamieszkującego i pozostającego we wspólnym gospodarstwie domowym.

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 58 z dnia 10 marca 2017 r. omówiono wyrok tutejszego sądu z dnia 15 listopada 2016 roku w sprawie II SA/Bk 629/16, dotyczący przeznaczenia do zbycia w trybie bezprzetargowym nieruchomości stanowiącej własność gminy. Sąd uznał, że jeśli skarżący, jeszcze przed podjęciem przez organ gminy działań mających na celu sprzedaż działki w trybie bezprzetargowym, składał wniosek o jej zakup, to posiada interes do poddania kontroli sądu administracyjnego procedury bezprzetargowego zbywania nieruchomości pod kątem zgodności z przepisami prawa.

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 56 z dnia 08 marca 2017 r. omówiono wyrok tutejszego sądu z dnia 24 stycznia 2017 roku w sprawie II SA/Bk 720/16, dotyczący zmiany sposobu użytkowania lokalu. Sąd dokonał w tym orzeczeniu analizy przepisów odnoszących się do formalności niezbędnych do legalnej zmiany sposobu użytkowania, jak też wskazał na zasady legalizacji samowolnej zmiany.

******

W dwumiesięczniku „Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego” nr 1 z 2017 roku zaprezentowano wyroki tutejszego sądu w sprawach:

  • I SA/Bk 110/14 (wyrok z dnia 16 kwietnia 2014 r. w przedmiocie określenia wysokości i nakazania zwrotu dotacji za lata 2008-2009, wypłaconej w 2012 roku), w której sąd stanął na stanowisku, że art. 90 ust. 3e ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, dotyczący kontroli wykorzystywania dotacji oświatowych, nie ma zastosowania w odniesieniu do kwoty wypłaconej uprawnionemu podmiotowi po upływie roku budżetowego, na podstawie orzeczenia sądu cywilnego, stwierdzającego wysokość przysługującej, a nie przyznanej dotacji.

 

  • II SA/Bk 112/16 (wyrok z dnia 2 czerwca 2016 r. w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego), w której sąd sformułował tezę, że Przepisy Kodeksu Prawa Kanonicznego nie mogą być uznane za przepisy odrębne, o których mowa w art. 56 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 48 z dnia 27 lutego 2017 r. przedstawiono wyrok tutejszego sądu z dnia 18 stycznia 2017 roku w sprawie II SA/Bk 758/16, dotyczący regulacji art. 67 prawa budowlanego. Sąd uznał, że średni stan techniczny obiektu nie wyklucza jednoznacznie nakazu rozbiórki. Obiekt może bowiem szpecić otoczenie lub przez brak elementów odpowiedniej infrastruktury powodować zagrożenie przebywających w nim ludzi.

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 46 z dnia 24 lutego 2017 r. zaprezentowany został wyrok tutejszego sądu z dnia 24 stycznia 2017 roku w sprawie II SA/Bk 720/16, w którym omówiono zasady postępowania w przedmiocie samowolnej zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalnego.

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 45 z dnia 23 lutego 2017 r. omówiono wyrok tutejszego sądu z dnia 19 stycznia 2017 roku w sprawie II SA/Bk 765/16, w której sąd stwierdził, że art. 12 ustawy o lasach uprawnia we wskazanych okolicznościach właściciela lasu do otrzymania środków finansowych na zagospodarowanie i ochronę lasu, związanych z jego odnowieniem i przebudową, także przed poniesieniem wydatków na ten cel. Nie można ich jednak wydatkować dowolnie, lecz musi się to odbywać w porozumieniu z właściwymi służbami i organami gospodarki leśnej.

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 38  z dnia 15 lutego 2017 r. przedstawiono wyrok tutejszego sądu z dnia 27 stycznia 2017 roku w sprawie I SA/Bk 899/16 obejmujący problematykę zwrotu kwot na realizację programów finansowych z udziałem środków europejskich. Sąd stanął na stanowisku, że drobne naruszenie procedur przy wykorzystaniu środków z budżetu UE jest niewystarczające, żeby przedsiębiorcę zobowiązywać do zwrotu pieniędzy.

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 26  z dnia 1 lutego 2017 r. omówiono wyrok WSA w Białymstoku  z dnia 26 października 2016 roku w sprawie II SA/Bk 640/16 dotyczącej zasad konkursu na dyrektora teatru, w którym sąd stanął na stanowisku, że po zakończeniu postępowania konkursowego nie można skutecznie zmienić zasad tego postępowania i doprowadzić do unieważnienia, zakończonej wyłonieniem kandydata, procedury konkursowej.

******

W „Dzienniku Gazeta Prawna” nr  22  z dnia 1 lutego 2017 r. przedstawiono wyrok tutejszego sądu z dnia 5 stycznia 2017 roku w sprawie I SA/Bk 746/16 dotyczącej umorzenia zaległości w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi (wywóz śmieci). Sąd podkreślił ciążący na stronie obowiązek wykazania, że jej sytuacja zasługuje na szczególne względy i współdziałania z organem w wyjaśnieniu swojej sytuacji życiowej oraz majątkowej.

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 20  z dnia 25 stycznia 2017 r. omówiono wyrok tutejszego sądu z dnia 7 grudnia 2016 roku w sprawie I SA/Bk 535/16, w którym sąd stanął na stanowisku, że do pełnego odliczenia VAT przy autach służbowych podatnik powinien wyeliminować potencjalną (nie faktyczną) możliwość eksploatowania ich dla celów prywatnych.

******

W „Dzienniku Gazeta Prawna” nr  8  z dnia 12 stycznia 2017 r. przedstawiono wyrok tutejszego sądu z dnia 6 grudnia 2016 roku w sprawie II SAB/Bk 113/16, w którym sąd stanął na stanowisku, że wszelkie informacje dotyczące funkcjonowania podmiotów, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, w tym treść dokumentów urzędowych, podlegają udostępnieniu. Uchwały w sprawie wpisu na listę adwokatów stanowią informację publiczną.

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 6 z dnia 9 stycznia 2017 r. zamieszczono informacje o następujących orzeczeniach tutejszego sądu:

  • wyrok z dnia 13 grudnia 2016 r. w sprawie II SA/Bk 570/16, w którym sąd stwierdził, że w sytuacji braku przepisów dotyczących norm odorowych, nie ma faktycznych podstaw do nałożenia obowiązku sporządzenia oceny i raportu oddziaływania na środowisko na inwestora, odnośnie inwestycji (ferma drobiu), której zakres oddziaływania oceniono jako odnoszący się do terenu inwestora i najbliższego sąsiedztwa;
  • postanowienie z dnia  28 grudnia 2016 r. w sprawie I SA/Bk 1203/16 odrzucające skargę Prezydenta Miasta na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej o niestwierdzeniu nieważności uchwały Rady Miasta w przedmiocie nieudzielania absolutorium, w którym sąd omówił kwestię legitymacji prawnej do zaskarżenia przedmiotowej uchwały. Uznał, że Prezydentowi Miasta taka legitymacja nie przysługuje. Jeżeli Prezydent Miasta nie zgadza się z uchwałą Rady odmawiającą udzielenia mu absolutorium, do sądu administracyjnego powinien skarżyć uchwałę, a nie wydane w tej sprawie rozstrzygnięcie nadzorcze RIO.

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 4 z dnia 5 – 6 stycznia 2017 r. omówiono wyrok tutejszego sądu w sprawie I SA/Bk 979/16 w przedmiocie unijnego wsparcia podmiotów realizujących projekty w zakresie energetyki opartej na odnawialnych źródłach energii. Sąd uznał, że nie należy się wsparcie finansowe podmiotom, dla których bezpośrednim i głównym celem projektu było zbycie instalacji na rzecz osób fizycznych, zaś wytwarzanie energii z OZE – celem pośrednim.

 

2016 rok

W dwumiesięczniku „Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego” nr 6 z 2016 r. zaprezentowano wyroki tutejszego sądu w sprawach:

  • II SA/Bk 640/15 (wyrok z dnia 8 grudnia 2015 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie podjęcia działań prawnych w celu wydania uchwały ustalającej składki członkowskie na rzecz spółki wodnej), w której skład orzekający uznał, że nadzór starosty nad działalnością spółek wodnych (art. 179 ust. 2 ustawy z dnia 18 lipca 2011 r. – Prawo wodne) nie obejmuje możliwości ustalania wysokości składki uiszczanej przez członków na ich rzecz.
  • II SA/Bk 76/16 (wyrok z dnia 31 marca 2016 r. w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków), w której sąd sformułował tezę: Jeżeli po wydaniu wyroku sądu powszechnego, ustalającego, że dana działka stanowi wody śródlądowe stojące, nastąpiła zmiana ustawowej definicji tych wód, to starosta powinien dokonać aktualizacji w ewidencji gruntów na podstawie nowej ustawy, a nie na podstawie wspomnianego wyroku (art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 44 i nast. Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków)

******

W dwumiesięczniku „Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego” nr 5 z 2016 r. zamieszczono informacje o następujących orzeczeniach tutejszego sądu:

  • Wyrok z dnia 8 grudnia 2015 r. w sprawie II SA/Bk 643/15 w przedmiocie odmowy udostępnienia danych osobowych figurujących w książce meldunkowej. Skład orzekający uznał, że sam fakt bycia współwłaścicielem nieruchomości nie spełnia przesłanek z art. 46 ust. 2 (ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności), niezbędnych do uzyskania danych osobowych osób zameldowanych na tej nieruchomości.
  • Postanowienie z dnia 17 grudnia 2015r. w sprawie II SA/Bk 752/15 w przedmiocie uznania za niezasadne wezwanie do usunięcia naruszeń prawa, w którym sąd sformułował tezę: Na uchwałę rady miejskiej, odmawiającej uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, nie służy skarga do sądu administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 273 z dnia 23 listopada 2016 r. omówiono wyrok tutejszego sądu z dnia 12 października 2016 roku w sprawie I SA/Bk 252/16 dotyczącej odmowy wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, w którym Sąd uznał, że gdy jest do udzielenia tylko jedno zezwolenie na sprzedaż alkoholu a zgłasza się kilku chętnych, organ może przyjąć dodatkowe kryteria kwalifikacji, ale nie może zmienić już istniejących. Ważne jest, aby przyjęte kryteria oceny zostały zastosowane w stosunku do wszystkich stron postępowania. 

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 261 z dnia 8 listopada 2016 r. oraz w „Dzienniku Gazeta Prawna” nr 218 z dnia 10 - 13 listopada 2016 r. przedstawiono wyrok tutejszego sądu w sprawie I SAB/Bk 4/16  dotyczący kontroli podatkowej w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług, w którym uwzględniono skargę na przewlekłość postępowania kontroli podatkowej. Sąd wyznaczył termin dwóch miesięcy na zakończenie kontroli. Przypomniał także, że zgodnie z ustawą o swobodzie działalności gospodarczej u mikroprzedsiębiorców maksymalny czas trwania wszystkich kontroli w jednym roku kalendarzowym wynosi tylko 12 dni roboczych. Uznał, że prowadzenie kontroli ponad dwa lata jest przewlekłe, niezależnie od przyczyn. Narusza też wymóg zakończenia jej bez zbędnej zwłoki, przewidziany w ordynacji podatkowej.

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 250 z dnia 25 października 2016 r. zaprezentowano wyrok tutejszego sądu z dnia 20 lutego 2013 roku w sprawie II SA/Bk 856/12 dotyczący procedury uchwalania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego.
     Sąd zwrócił uwagę na obowiązek zachowania sekwencji czynności proceduralnych wymaganych prawem. Wskazał też, że tę procedurę tworzą również tzw. czynności uzgodnieniowe. Ich zaniechanie w pełnym, przewidzianym prawem zakresie, powoduje niebezpieczeństwo uchwalenia planu o treści nieuwzględniającej wszystkich istotnych wymagań prawnych pozostających we właściwości organów dokonujących uzgodnienia.

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 233 z dnia 5 października 2016 roku przedstawiono wyrok tutejszego sądu z dnia 31 sierpnia 2016 roku w sprawie I SA/Bk 47/16 w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych, w którym Sąd uznał, że opłaty wnoszone przez właścicieli lokali użytkowych nie mogą być uznane za dochody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, które korzystają ze zwolnienia.

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 214 z dnia 13 września 2016 roku przedstawiono następujące orzeczenia tutejszego sądu wyjaśniające rozumienie art. 3 § 2 pkt. 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowiącego o „innych aktach lub czynnościach” podlegających kognicji sądów administracyjnych:

  • II SA/Bk 136/11 – postanowieniem z dnia 31 marca 2011 roku Sąd odrzucił skargę. Uznał, że opinia komisji konkursowej w sprawie kandydata na stanowisko wizytatora w okręgowym zespole nadzoru pedagogicznego przy sądzie okręgowym nie podlega kognicji sądów administracyjnych;
  • II SAB/Bk 31/12 – postanowieniem z dnia 22 maja 2012 r. Sąd odrzucił skargę. Stwierdził, że wydanie (lub odmowa wydania) dokumentów potwierdzających odbycie praktyki zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami nie jest czynnością materialno-techniczną z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa administracyjnego;
  •  II SA/Bk 1011/12 – postanowieniem z dnia 14 marca 2013 r. Sąd odrzucił skargę. Uznał, że uchwała podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni podjęta na podstawie § 3 ust. 2 rozporządzenia ministra nauki i szkolnictwa wyższego z dnia 14 września 2011 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłacania doktorantom stypendiów ministra za wybitne osiągnięcia jest aktem wydanym na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.;
  • II SA/Bk 619/14 – wyrokiem z dnia 21 października 2014 r. Sąd oddalił skargę. Uznał, że odesłanie uproszczonego projektu organizacji ruchu drogowego w celu wprowadzenia poprawek w trybie § 8 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia ministra infrastruktury z 23 września 2003 roku w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem jest czynnością  w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 198 z dnia 25 sierpnia 2016 roku przedstawiono wyrok tutejszego sądu z dnia 5 lipca 2016 roku w sprawie II SA/Bk 218/16 w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku letniskowego, w którym Sąd uznał, że wygląd domku, jego standard i usytuowanie w strefie ochronnej jeziora wskazują, że powstał on bez związku z robotami budowlanymi prowadzonymi na działce. Sąd orzekł za niedopuszczalne ulokowanie przydomowej oczyszczalni ścieków w odległości 80 m od brzegu jeziora.

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 180 z dnia 3 sierpnia 2016 roku omówiono postanowienie tutejszego sądu z dnia 25 lipca 2016 roku w sprawie II SA/Bk 247/16 dotyczące dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, w którym Sąd uznał, że ogłoszenie o zamiarze przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia na świadczenie usług transportu publicznego nie jest czynnością rozstrzygającą władczo o uprawnieniach lub obowiązkach konkretnego podmiotu. Dlatego przedsiębiorcy nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
 

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 170 z dnia 22 lipca 2016 roku przedstawiono wyroki tutejszego sądu w sprawach:

  • II SA/Bk 167/16 z dnia 2 czerwca 2016 roku w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich, w którym Sąd uznał, że służba w Informacji Wojskowej, niezależnie od charakteru jednostki tej formacji stanowi przesłankę do pozbawienia uprawnień kombatanckich. Honorowe członkostwo w AK nie jest okolicznością dającą podstawę do przyznania uprawnień kombatanckich;
  • II SA/Bk 793/15 z dnia 28 czerwca 2016 r. w przedmiocie przekazania fundacji prowadzenia szkoły podstawowej, w którym sąd stwierdził wydanie uchwały z naruszeniem prawa. Przed podjęciem uchwały nauczyciele nie zostali zawiadomieni w terminie o zamiarze przekazania szkoły fundacji.

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 157 z dnia 7 lipca 2016 roku omówiony został wyrok tutejszego sądu z dnia 9 czerwca 2016 roku w sprawie II SAB/Bk 38/16 w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, w którym Sąd uznał, że nawet złożony anonimowo wniosek o udzielenie informacji publicznej (bez podania imienia i nazwiska adresata, tylko ze wskazaniem adresu elektronicznego) podlega załatwieniu.

******

W „Dzienniku Gazeta Prawna” nr 129 z dnia 6 lipca 2016 roku przedstawiono postanowienie tutejszego sądu z dnia 14 czerwca 2016 roku w sprawie II SAB/Bk 49/16 w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, w którym Sąd przyjął, że dla skuteczności złożenia drogą elektroniczną wniosku o udzielenie informacji publicznej – dla ustalenia czy zobowiązany do jej udzielenia podmiot otrzymał wniosek – niezbędne jest uzyskanie przez wnioskodawcę potwierdzenia odbioru e-mail. Także skuteczność złożenia wniosku wynika z przesłania go drogą elektroniczną z wykorzystaniem platformy ePUAP.

******

W dwumiesięczniku „Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego” nr 3/2016 zamieszczono wyrok w sprawie I SA/Bk 323/13 z dnia 13 listopada 2013 roku dotyczący obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego, w którym skład orzekający tutejszego Sądu uznał, że wyznaczenie administracyjnego organu egzekucyjnego do łącznego prowadzenia egzekucji administracyjnej i sądowej (art. 773 § 1 k.p.c.) nie może spowodować utraty przez wierzyciela zwolnienia od kosztów egzekucyjnych, przysługującego mu na podstawie art. 771 k.p.c.

******

W „Dzienniku Gazeta Prawna” nr 124 z dnia 29 czerwca 2016 roku przedstawiono wyrok tutejszego sądu z dnia 3 czerwca 2014 roku w sprawie II SA/Bk 96/14 w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, w którym Sąd nie podzielił stanowiska organu, orzekając, że zasada dwuinstancyjności w postępowaniu administracyjnym oznacza, iż strona takiego postępowania, której dotyczy decyzja ma prawo żądać merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez organ II instancji, a nie tylko kontroli formalnoprawnej decyzji pierwszoinstancyjnej.

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 150 z dnia 29 czerwca 2016 roku przedstawiono wyrok tutejszego sądu z dnia 2 czerwca 2016 roku w sprawie II SA/Bk 132/16 w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia, w którym Sąd uznał, iż wymierzenie kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia podmiotowi nieuprawnionemu do uzyskania takiego zezwolenia, może nastąpić jedynie gdy podmiot ten działał bez wiedzy posiadacza nieruchomości. Natomiast kara pieniężna za usunięcie drzew bez zezwolenia nakładana na podmiot uprawniony do uzyskania zezwolenia na usunięcie drzew, jest nakładana zarówno wtedy, gdy podmiot ten sam dokonał usunięcia drzewa, jak też i wtedy, gdy zlecił dokonanie wycięcia osobie trzeciej, jak też i wtedy, gdy wiedział o zamiarze wycięcia drzew przez osobę trzecia i godził się na takie działanie.

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 149 z dnia 28 czerwca 2016 roku przedstawiono wyroki tutejszego sądu w sprawach:

  • II SAB/Bk 67/15 z dnia 10 listopada 2015 roku dotyczącej przewlekłości postępowania organu administracji w przedmiocie informacji publicznej, w którym Sąd uznał, że postępowanie, w którym organ formalnie  za każdym razem nie przekroczył terminu załatwienia sprawy, ale w sposób nieuzasadniony korzystał z wyznaczania nowego terminu jej załatwienia jest postępowaniem prowadzonym przewlekle. Takim postępowaniem jest także takie postępowanie organu, który konsekwentnie pomimo wielokrotnego braku akceptacji organu odwoławczego, opiera swoje stanowisko na tych samych podstawach;
     
  • II SA/Bk 563/15 z dnia 12 kwietnia 2016 r. w przedmiocie zatwierdzenia listy osób kwalifikujących się do zawarcia umów najmu na lokalne mieszkalne na lata 2015-2016, w którym rozpoznając skargę na odmowę umieszczenia na liście osób kwalifikujących się do przyznania lokalu z zasobów mieszkalnych gminy Sąd uznał, że warunki zamieszkania, kwalifikujące do ich poprawy, o których mówi art. 28 ust. 3 pkt. 2 ustawy o ochronie praw lokatorów, obejmują faktyczne warunki zamieszkiwania, w tym powierzchnię mieszkalną przypadającą na jedną osobę. Brak tytułu prawnego do zajmowanego lokalu nie oznacza, że nie bierze się pod uwagę powierzchni faktycznie zajmowanego lokalu;
     
  • II SA/Bk 213/16 z dnia 5 maja 2016 roku w przedmiocie odmowy przyznania środków finansowych na utrzymanie lokalu mieszkalnego, w którym Sąd stanął na stanowisku, że przyznanie środków pieniężnych na pokrycie wydatków mieszkaniowych rodziny zastępczej jest uzależnione od spełnienia dwóch kryteriów, wśród których istotne znaczenie ma opinia organizatora rodzinnej pieczy zastępczej. Opinia taka (dla której kryterium ocennego ustawodawca nie określił) ma na celu dokonanie analizy kondycji finansowej rodziny zastępczej na co składają się niewątpliwie dochody i wydatki rodziny związane z utrzymaniem i eksploatacją lokalu;
     
  • II SA/Bk 132/16 z dnia 2 czerwca 2016 roku w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia, w którym Sąd uznał, iż wymierzenie kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia podmiotowi nieuprawnionemu do uzyskania takiego zezwolenia, może nastąpić jedynie gdy podmiot ten działał bez wiedzy posiadacza nieruchomości. Natomiast kara pieniężna za usunięcie drzew bez zezwolenia nakładana na podmiot uprawniony do uzyskania zezwolenia na usunięcie drzew, jest nakładana zarówno wtedy, gdy podmiot ten sam dokonał usunięcia drzewa, jak też i wtedy, gdy zlecił dokonanie wycięcia osobie trzeciej, jak też i wtedy, gdy wiedział o zamiarze wycięcia drzew przez osobę trzecia i godził się na takie działanie.

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 144 z dnia 22 czerwca 2016 roku przedstawiono wyrok tutejszego sądu z dnia 7 kwietnia 2016 roku w sprawie II SAB/Bk 10/16 w przedmiocie wydania zaświadczenia, w którym Sąd zajął stanowisko, że w postępowaniu o wydanie zaświadczenia organ ma obowiązek urzędowego potwierdzenia faktów, które wynikają z będących w jego posiadaniu dokumentów. Jeżeli nie posiada dokumentacji pozwalających na załatwienie wniosku – powinien wydać postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia. Nie może przeprowadzać szerokiego postępowania wyjaśniającego w celu pozyskania danych niezbędnych do wydania zaświadczenia.

******

W dwumiesięczniku „Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego” nr 2/2016 zamieszczono wyrok w sprawie II SA/Bk 19/15 z dnia 7 maja 2015 r. dotyczący postepowania w przedmiocie ustalenia choroby zawodowej, w której skład orzekający tutejszego Sądu stwierdził, że jeżeli właściwy państwowy inspektor sanitarny, po uchyleniu przez sąd administracyjny jego decyzji w przedmiocie choroby zawodowej, uzupełni postępowanie dowodowe, to powinien zapoznać medyczną  jednostkę orzeczniczą z uzupełnionym materiałem na podstawie § 8 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 roku w sprawie chorób zawodowych – Dz. U. z 2013 r. poz. 1367.

******

W dwumiesięczniku „Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego ” nr 1/2016 opublikowano wyroki tutejszego Sądu w sprawach:

  • II SAB/Bk 55/14 z dnia 23 października 2014 r. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, w której Sąd postawił tezę: „Ogólnie sformułowany wniosek o udostępnienie kopii dokumentów urzędowych z akt administracyjnych, prowadzonych w indywidualnej sprawie innej osoby, nakłada na organ obowiązek poinformowania wnioskodawcy, jakiego rodzaju dokumentami urzędowymi dysponuje, i zobowiązania go do sprecyzowania, o które dokumenty mu chodzi (art. 3 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej – Dz.U. z 2014 r. poz. 782 ze zm.).”,
     
  • I SA/Bk 242/15 z dnia 19 maja 2015 r. w przedmiocie ulgi prorodzinnej w podatku dochodowym o osób fizycznych za 2013 rok, w którym Sąd wyraził tezę: „Jeżeli rodzice dziecka nie ustalili, w jakiej proporcji każdy z nich odliczy od podatku dochodowego przysługujące im kwoty z tytułu wykonywania władzy rodzicielskiej (art. 27 „f” ust. 1 pkt 1 i ust. 4 zdanie drugie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych – Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), organ podatkowy, wydając decyzję, powinien uwzględnić faktyczny zakres wykonywania władzy rodzicielskiej przez każdego z rodziców.”.

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 120 z dnia 24 maja 2016 roku omówiono wyroki tutejszego sądu w sprawach:

  • II SA/Bk 563/15 z dnia 12 kwietnia 2016 r. w przedmiocie zatwierdzenia listy osób kwalifikujących się do zawarcia umów najmu na lokalne mieszkalne na lata 2015-2016, w którym rozpoznając skargę na odmowę umieszczenia na liście osób kwalifikujących się do przyznania lokalu z zasobów mieszkalnych gminy sąd uznał, że warunki zamieszkania, kwalifikujące do ich poprawy, o których mówi art. 28 ust. 3 pkt. 2 ustawy o ochronie praw lokatorów, obejmują faktyczne warunki zamieszkiwania, w tym powierzchnię mieszkalną przypadającą na jedną osobę. Brak tytułu prawnego do zajmowanego lokalu nie oznacza, że nie bierze się pod uwagę powierzchni faktycznie zajmowanego lokalu,
     
  • II SA/Bk 109/16 z dnia 14 kwietnia 2016 r. w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy, w którym Sąd stanął na stanowisku, że w sytuacji gdy wobec kierowcy sąd karny, w związku z popełnieniem przestępstwa drogowego, wydał zakaz dotyczący prowadzenia pojazdów określonej kategorii, to kierowcy trzeba zwrócić prawo jazdy kategorii, której ten zakaz nie obejmuje.
     

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 91 z dnia 19 kwietnia 2016 roku omówiony został wyrok tutejszego sądu z dnia 18 lutego 2016 roku w sprawie II SA/Bk 774/15 w przedmiocie odmowy sprostowania aktu urodzenia, w którym Sąd stwierdził, że podstawę sprostowania aktu stanu cywilnego przez kierownika urzędu mogą stanowić tylko dokumenty wymienione w art. 35 ust. 1 ustawy – Prawo o aktach stanu cywilnego. Gdy określenie prawidłowej treści aktu wymaga dokonania ustaleń faktycznych sprawa powinna zostać rozstrzygnięta w postępowaniu sądowym przed sądem powszechnym. Zgodnie bowiem z przepisami akty stanu cywilnego stanowią wyłączny dowód zdarzeń w nich stwierdzony. Ich niezgodność z prawdą może być udowodniona jedynie w postępowaniu sądowym.

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 75 z dnia 31 marca 2016 roku omówiony został wyrok tutejszego sądu z dnia 17 lutego 2016 roku w sprawie I SA/Bk 838/15 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych, w którym Sąd uznał, że zapłata na podstawie prawomocnego postanowienia Sądu nie jest warunkiem przesądzającym o momencie powstania przychodu w PIT biegłego sądowego z tytułu sporządzenia opinii w ramach działalności.

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 68 z dnia 22 marca 2016 roku został przedstawiony wyrok tutejszego sądu z dnia 28 stycznia 2016 roku w sprawie II SA/Bk 150/15. Przedmiotem orzeczenia była decyzja zatwierdzająca projekt scalania.
Sąd stwierdził, że istotą scalenia jest stworzenie nowego stanu prawnego w stosunku do wszystkich gruntów objętych postępowaniem scaleniowym. Celem scalenia jest poprawa struktury obszarowej i uzyskanie korzystnych warunków gospodarowania. Naruszenie indywidualnego interesu nie jest wystarczającym argumentem dla podważenia legalności decyzji o zatwierdzeniu projektu scalenia. 

******

W „Dzienniku Gazeta Prawna” nr 253 z dnia 30 grudnia 2015 roku omówiony został wyrok tutejszego sądu z dnia 2 grudnia 2015 roku w sprawie I SA/Bk 565/15 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odszkodowań za szkody spowodowane przez dzikie zwierzęta, w którym sąd nie podzielił stanowiska organu  w części dotyczącej odszkodowań dla rolników indywidualnych. Orzekł, że mają one w rzeczywistości na celu przywrócenie stanu posiadania sprzed wyrządzenia szkody. Są zatem przychodami z działalności rolniczej, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 280 z dnia 1 grudnia 2015 roku został szczegółowo omówiony wyrok z dnia 24 września 2015 roku w sprawie  II SA/Bk 520/15, który dotyczył wygaszenia wyborczego mandatu radnego skazanego prawomocnym wyrokiem sądu. WSA podkreślił, że wygaśnięcie mandatu radnego w sytuacji prawomocnego skazania następuje z mocy prawa. Postanowienie komisarza wyborczego ma charakter deklaratoryjny a brak prawidłowego jego uzasadnienia stanowi uchybienie, ale nie dyskwalifikuje postanowienia o wygaśnięcie mandatu radnego. 

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 274 z dnia 24 listopada 2015 roku przedstawiono wyrok tutejszego sądu z dnia 3 listopada 2015 roku w sprawie II SA/Bk 613/15 w przedmiocie przekazania szkoły do prowadzenia stowarzyszeniu, w którym sąd stanął na stanowisku, że opiniowaniu w trybie ustawy o związkach zawodowych podlega każdy akt prawny, który wywołuje skutki w zakresie objętym zadaniami związków zawodowych, bez względu na to, czy jest czy też nie jest aktem prawa miejscowego. 

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 268 z dnia 17 listopada 2015 roku zaprezentowany został wyrok tutejszego sądu z dnia 24 września 2015 roku w sprawie II SAB/Bk 59/15 na niedotrzymanie przez Sejmik Województwa terminu na podjęcie uchwały w sprawie przeprowadzenia referendum w przedmiocie budowy w województwie regionalnego portu lotniczego, w którym sąd stanął na stanowisku, że wniosek referendalny mieszkańców prowadził do rozstrzygnięcia sprzecznego z prawem, gdyż nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 17 ust. 1 ustawy o referendum lokalnym. Pytanie referendalne miało charakter opiniodawczy, a więc taki, którego wynik nie wiązałby się z żadnym rozstrzygnięciem. Polski system prawny nie przewiduje referendum o charakterze opiniodawczym. Sformułowanie pytania referendalnego wskazuje, że referendum byłoby jedynie konsultacją z mieszkańcami potrzeby budowy lotniska. 

******

W „Dzienniku Gazeta Prawna” nr 216 z dnia 05 listopada 2015 roku zaprezentowany został wyrok tutejszego sądu z dnia 24 kwietnia 2013 roku w sprawie I SA/Bk 104/13 w przedmiocie odmowy umożliwienia stronie zapoznania się z wyłączonymi dokumentami oraz odmowy sporządzenia i przekazania stronie kopii płyty CD wyłączonej z akt sprawy, w którym sąd stanął na stanowisku, że organ podatkowy w uzasadnionych przypadkach ma prawo wyłączyć jawność całości lub części dokumentów z akt sprawy. Taka sytuacja ma miejsce przykładowo wówczas, jeśli istnieje podejrzenie utrudniania toczącego się postępowania karnego.

******

W „Dzienniku Gazeta Prawna” nr 210 z dnia 28 października 2015 roku przedstawiono wyrok z dnia 18 sierpnia 2015 roku w sprawie II SA/Bk 363/15 w przedmiocie odstąpienia od nakazania wykonania naprawczych czynności lub robót budowlanych, w którym skład orzekający zajął stanowisko, że przed wydaniem rozstrzygnięcia dotyczącego samowolnej zmiany sposobu użytkowania budynku, w pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć o legalności robót budowlanych związanych ze zmianą przeznaczenia obiektu.

*******

W „Dzienniku Gazeta Prawna” nr 209 z dnia 27 października 2015 roku został zaprezentowany wyrok z dnia 1 października 2015 roku w sprawie II SA/Bk 524/15 w przedmiocie wymeldowania z miejsca stałego pobytu, w którym WSA w Białymstoku zajął stanowisko, iż toczące się przed sądem powszechnym postępowanie o podział majątku wspólnego nie stanowi podstawy do zawieszenia postępowania administracyjnego o wymeldowanie ze wspólnego mieszkania jednego z małżonków (byłych małżonków).

*******

W „Dzienniku Gazeta Prawna” nr 190 z dnia 30 września 2015 roku przedstawiono stanowisko tutejszego Sądu wyrażone w wyroku z dnia 11 lutego 2014 roku w sprawie II SA/Bk 426/13 w przedmiocie cofnięcia diagnoście uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów, zaaprobowane przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 lipca 2015 r. sygnatura akt II GSK 1231/14.
       Stanowisko to sprowadza się do tezy, że prawomocny wyrok sądu karnego za poświadczenie nieprawdy w wykonaniu badań technicznych pojazdów bez faktycznego ich wykonania należy tak oceniać, jak wydanie przez diagnostę zaświadczenia albo dokonanie wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami (art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy – Prawo o ruchu drogowym), czego konsekwencją jest cofnięcie  diagnoście  uprawnień do wykonywania badań technicznych. Przepis prawa, który stanowi podstawę cofnięcia uprawnienia diagnoście, ma charakter bezwzględnie obowiązujący, albowiem stwierdzenie uchybień okresowych w tym przepisie zawsze skutkuje zastosowaniem określonych w nich sankcji. 

*******

W dwumiesięczniku „Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego i wojewódzkich sądów administracyjnych” nr 4 z sierpnia 2015 roku zamieszczono następujące orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku:

  • z dnia 2 kwietnia 2014 roku w sprawie I SA/Bk 634/13 w przedmiocie zwrotu dotacji przyznanych w latach 2011-2012, a wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem.

Sąd uznał (na podstawie art. 90 ust. 3d ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, Dz.U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), że w ramach dofinasowania realizacji zadań szkoły lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki mieści się cała podstawowa działalność szkoły lub placówki, wobec czego z dotacji  mogą być finansowane wszystkie potrzeby związane z jej funkcjonowaniem, w tym dotyczące obsługi administracyjnej, finansowej i organizacyjnej.  

  • z dnia 04 lutego 2014 roku w sprawie II SA/Bk 817/13 dotyczącego wprowadzenia zmiany w operacie gruntów i budynków na podstawie art. 145 § 1 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

​Sąd, stosownie do § 12 ust. 1 w związku z treścią § 46 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, wyraził stanowisko, że zmiany wynikające z opracowań geodezyjnych i kartograficznych przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierające wykaz zmian danych ewidencyjnych, mogą dotyczyć wyłącznie zmian przedmiotowych (numeracji działek, oznaczenia budynku przy powierzchni gruntów), nie mogą natomiast uzasadniać zmian danych w z zakresie praw podmiotowych do gruntu.

*******

W Dzienniku Gazeta Prawna z dnia 12 sierpnia 2015 r. nr 155 został zaprezentowany wyrok tutejszego Sądu z dnia 12 czerwca 2014 r. w sprawie II SAB/Bk 23/14 dot. informacji publicznej. Sąd stanął na stanowisku, iż życiorys urzędnika wojewódzkiego – pełniącego funkcję kierowniczą – stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Udostępnienie to może jednak podlegać ograniczeniu m.in. z uwagi na prywatność danej osoby, przy czym nie dotyczy to danych mających związek z pełnioną funkcją publiczną. Nie podlega udostępnieniu życiorys zawierający wyłącznie dane związane z życiem prywatnym danego urzędnika.

*******

W „Dzienniku Gazeta Prawna” nr 140 z dnia 22 lipca 2015 roku została zamieszczona informacja o wyroku tutejszego Sądu z dnia 23 stycznia 2013 roku w sprawie II SA/Bk 946/12 w przedmiocie ustalenia środowiskowych warunków inwestycji.

Istota orzeczenia Sądu sprowadza się do tego, że ocena raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko powinna zmierzać do zidentyfikowania wszystkich potencjalnych zagrożeń środowiskowych związanych z realizacją planowanej inwestycji. Taka ocena jest niezbędna do wyznaczenia konkretnych wymagań ochrony środowiska, które należy uwzględnić na kolejnych etapach procesu inwestycyjnego, w tym także w pozwoleniu na budowę.

*******

W dwumiesięczniku „Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego ” nr 3 z lipca 2015 roku zamieszczono wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku: z dnia 17 kwietnia 2014 roku w sprawie II SA/Bk 35/14 w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec przyjęcia zgłoszenia robót budowlanych.
Sąd wyraził stanowisko, iż art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm.) obejmuje przypadki naruszenia zamiarem realizacji robót budowlanych ustaleń obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, a nie zamiarów planistycznych wyrażonych przed uchwaleniem planu, chociażby weszły one w fazę procedury planistycznej. 
Zdaniem Sądu, nie można przyjąć, że remont budynku mieszkalnego, niewpisanego do rejestru zabytków, polegający na wymianie pokrycia dachowego oraz na ociepleniu i oszalowaniu ścian zewnętrznych, zmienia dotychczasowy sposób użytkowania tego budynku w rozumieniu art. 35 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2012 r. poz. 647 ze zm.).

*******

W dwumiesięczniku „Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego i wojewódzkich sądów administracyjnych” nr 3 z lipca 2015 roku zamieszczono następujące orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku:

  • z dnia 7 grudnia 2011 roku w sprawie I SA/Bk 377/11 w przedmiocie częściowego uchylenia decyzji organu I instancji w sprawie określenia zobowiązania w opłacie skarbowej,

w którym Sąd stanął na stanowisku, że tylko na mocodawcy i pełnomocniku substytucyjnym ciąży obowiązek zapłaty opłaty skarbowej od dokumentu pełnomocnictwa substytucyjnego (art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej, Dz.U. Nr 225, poz. 1635 ze zm. w związku z art. 106 K.c.).

Dla zastosowania zwolnienia od opłaty skarbowej, przewidzianego w części IV pkt 3 załącznika do powyższej ustawy, nie mają znaczenia powiązania rodzinne występujące między pełnomocnikiem głównym i substytutem;

  • z dnia 19 stycznia 2012 roku w sprawie I SA/Bk 468/11 dotyczącego oprocentowania nadpłaty z tytułu podatku od nieruchomości.

Rozstrzygając sprawę Sąd uznał, że w art. 78 § 3 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku –  Ordynacja Podatkowa ustawodawca nie zastrzegł, że przyczynienie się organu podatkowego do powstania przesłanki zmiany lub uchylenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego powinno mieć charakter wyłączny. Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia, czy podatnikowi przysługuje oprocentowanie będzie miało to, czy do powstania owej przesłanki zmiany lub uchylenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego nie przyczynił się głównie organ podatkowy.  

  • z dnia 13 sierpnia 2013 roku w sprawie II SA/Bk 203/13  w przedmiocie nieprzyznania stypendium rektora dla najlepszych studentów,

w którym skład orzekający uznał, iż z art. 184 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku –  Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2012 r. poz. 572 ze zm.) nie wynika zakaz przyznania studentowi stypendium w wypadku kontynuowania – w celu uzyskania tytułu zawodowego magistra lub równorzędnego – nauki na drugim kierunku studiów po ukończeniu studiów pierwszego stopnia. Nie ma przy tym znaczenia, czy kontynuacja nauki będzie się odbywać na studiach uzupełniających magisterskich, czy na studiach jednolitych magisterskich.

  •      z dnia 6 marca 2014 roku w sprawie  II SA/Bk 1162/13   w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 

w którym Sąd wyraził stanowisko, iż zarządzenie zastępcze wojewody o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wydane na podstawie art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2012 roku poz. 647 ze zm.), jest aktem nadzoru, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). 

*******

W „Dzienniku Gazeta Prawna” nr 115 z dnia 17 czerwca 2015 roku omówiono wyrok tutejszego Sądu z dnia 19 maja 2015 roku w sprawie 
I SA/Bk 242/15  w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 rok. 

Istota orzeczenia Sądu sprowadza się do tego, że z ulgi prorodzinnej powinien korzystać tylko ten, kto faktycznie zajmuje się dzieckiem. Nie można przyznawać jej automatycznie, tylko dlatego że Sąd nie pozbawił opiekuna władzy rodzicielskiej. 

*******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 127 z dnia 2 czerwca 2015 roku został omówiony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 22 kwietnia 2015 roku w sprawie II SA/Bk 47/15, w której skład orzekający analizował prawidłowość cesji wierzytelności o odszkodowanie z tytułu przejęcia  działki pod drogę publiczną. Sąd stwierdził, że oświadczenie woli należy tak tłumaczyć, jak tego wymagają ze względu na okoliczności, w których zostało złożone, zasady współżycia społecznego oraz ustalone zwyczaje. Należy też badać, jaki był zgodny zamiar stron i cel umowy, a nie polegać na jej dosłownym brzmieniu.

*******

W „Dzienniku Gazeta Prawna” nr 104 z dnia 1 czerwca 2015 roku przedstawiono wyrok tutejszego Sądu z dnia 22 kwietnia 2015 roku w sprawie I SA/Bk 252/15 w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2009 rok, w którym Sąd zajął stanowisko, że w sytuacji gdy strona postępowania administracyjnego wystąpiła do organu z wnioskiem o doręczenie jej korespondencji za pomocą środków komunikacji elektronicznej a organ dokonał doręczenia w formie papierowej (wskazany adres elektroniczny e-PUAP okazał się adresem innego podmiotu), nie dochodzi do istotnego naruszenia prawa. Nie można bowiem stwierdzić, że nie doszło do skutecznego doręczenia takiego pisma w jeden ze sposobów przewidzianych w ordynacji podatkowej. Tak doręczona decyzja (postanowienie) wchodzi do obrotu prawnego, bowiem strona miała możliwość zapoznania się z jej treścią.

*******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 122 z dnia 27 maja 2015 roku przytoczono wyrok tutejszego Sądu z dnia 15 kwietnia 2015 roku w sprawie I SA/Bk 19/15, w którym Sąd zajmował się zezwoleniem na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4,5 % alkoholu oraz na piwo przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży. Sąd uznał, że prowadzenie punktu sprzedaży alkoholu w tym samym budynku ale innym – odrębnym lokalu, przez członka rodziny osoby ubiegającej się o koncesję na sprzedaż alkoholu, nie stoi na przeszkodzie w uzyskaniu takiej koncesji, jeśli spełnione zostały wymogi ustawowe jej uzyskania.  

*******

W „Dzienniku Gazeta Prawna” nr 100 z dnia 26 maja 2015 roku przytoczono dwa orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku:

  • z dnia 22 kwietnia 2015 roku w sprawie I SA/Bk 153/15 w przedmiocie podatku akcyzowego oraz opłaty paliwowej za miesiąc wrzesień 2013 roku,

w którym skład orzekający stwierdził, że w postępowaniu w zakresie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym i opłaty paliwowej od paliw silnikowych, które nie spełniają wymagań jakościowych, określonych rozporządzeniem ministra gospodarki z dnia 9 grudnia 2008 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych (Dz.U. z 2013 r., poz. 1058 ze zm.), przedmiotem postępowania dowodowego prowadzonego przez organy celne nie jest weryfikowanie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania, w toku którego to postępowania następuje m.in. kontrola prawidłowości prowadzenia ewidencji księgowej, czy też kontrola dokumentowania czynności dostawy i sprzedaży paliwa. Dla prawidłowego określenia wysokości zobowiązania podatkowego w tego typu postępowaniach zasadnicze znaczenie ma udowodnienie, że paliwo posiadane przez kontrolowanego nie spełniało określonych prawem wymagań jakościowych, badania tego paliwa dokonało akredytowane laboratorium, a wyniki tego badania nie zostały w sposób skuteczny podważone przez kontrolowanego;

  • z dnia 12 maja 2015 roku w sprawie II SO/Bk 5/15 o wymierzenie grzywny organowi w związku z nieprzekazaniem sądowi skargi na bezczynność.

W postanowieniu Sąd uznał, że organ, nie przekazując skargi złożonej do Sądu za jego pośrednictwem, naraża się na rozpoznanie przez Sąd skargi na podstawie odpisu skargi nadesłanego przez stronę skarżącą, o ile strona skarżąca złoży stosowny wniosek w tym zakresie zgodnie z treścią przepisu art. 55 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.).  

*******

W dwumiesięczniku „Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego” nr 2 z 2015 roku zamieszczono informacje o następujących wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku:

  • z dnia 3 czerwca 2014 roku w sprawie I SA/Bk 157/14 dot. odmowy wszczęcia postępowania w sprawie o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

W wyroku oddalającym skargę Sąd uznał, że nie jest dopuszczalny wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej projektu przepisu prawa podatkowego ani przepisu ustawy, która w dniu złożenia tego wniosku nie została jeszcze ogłoszona (art. 14b § 1 i 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa: Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.).

  • z dnia 5 czerwca 2014 roku w sprawie II SA/Bk 149/14 w przedmiocie nakazania usunięcia odpadów z nieruchomości.

Sąd oddalił skargę, argumentując, iż wprowadzone przez ustawodawcę domniemanie prawne odpowiedzialności za odpady władającego powierzchnią gruntu zanieczyszczonego odpadami zdejmuje z organów prowadzących postępowania obowiązek dociekania z urzędu, kto był wytwórcą odpadów. Władający gruntem musi mieć świadomość dbałości o porządek na swojej nieruchomości i odpowiedzialności na zasadzie ryzyka za działania osób trzecich prowadzące do zanieczyszczenia jego nieruchomości. Władający powierzchnią ziemi, na której znajdują się odpady, może obalić zawarte w art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2013 r., poz. 21 ze zm.) domniemanie, że jest ich posiadaczem, tylko przez wykazanie, iż odpadami faktycznie władał lub włada inny podmiot.

*******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 109 z dnia 12 maja 2015 roku omówiono wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku:

  • z dnia 16 kwietnia 2015 roku w sprawie II SAB/Bk 13/15 w przedmiocie udzielenia  informacji publicznej.

Sąd podkreślił, że dostęp do informacji publicznej jest prawem podmiotowym sformułowanym w art. 64 ust. 1 Konstytucji RP. Zgodnie zaś z ustawą do udostępnienia informacji publicznej obowiązane są organy władzy publicznej a także inne podmioty wykonujące zadania publiczne będące w posiadaniu takich informacji. Dyrektor powiatowego urzędu pracy jest organem władzy publicznej (samorządowej), a więc podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznych, którymi dysponuje. Informacje na temat liczby osób zatrudnionych w urzędzie, dane dotyczące osób na kierowniczych stanowiskach w zakresie ich wykształcenia, informacje na temat przyznanych pracownikom urzędu nagród i premii, służbowych kart kredytowych czy służbowych numerów telefonów komórkowych, informacje o odbytych przez nich szkoleniach i kursach ze wskazaniem ich tematyki, miejsca szkolenia oraz kosztów z tym związanych – są informacjami o sprawach publicznych, gdyż dotyczą wydatkowania środków publicznych osób zajmujących kierownicze stanowiska w instytucjach publicznych;

oraz przytoczono stanowisko tutejszego sądu wynikające z wyroku

  • z dnia 1 marca 2012 roku w sprawie IISA/Bk 676/11 w przedmiocie przeniesienia na niższe stanowisko służbowe.

Zgodnie z tym wyrokiem ustawowe przesłanki zmiany treści stosunku służbowego policjanta, polegającej na przeniesieniu go na niższe stanowisko służbowe, zostały sformułowane w sposób, który z jednej strony chroni policjanta przed dowolnością działań przełożonego, ale z drugiej strony pozostawia przełożonemu swobodę wyboru między przeniesieniem na niższe stanowisko służbowe policjanta niewyrażającego na to przeniesienie zgody i całkowitym zwolnieniem ze służby.

*******

W „Dzienniku Gazeta Prawna” nr 79 z dnia 24-26 kwietnia 2015 roku zaprezentowany został wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 1 kwietnia 2015 roku w sprawie I SA/Bk 664/14 dotyczący określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok . 
Sąd ocenił, że nie jest zwolniony z PIT przychód wspólnika pochodzący od spółki jawnej, której wspólnikami są najbliżsi krewni podatnika. Spółka jawna jest bowiem odrębnym podmiotem od jej wspólników. Wspólnik, korzystając   ze środków spółki uzyskuje nieodpłatne świadczenia podlegające opodatkowaniu. 

*******

W „Dzienniku Gazeta Prawna” nr 76 z dnia 21 kwietnia 2015 roku zamieszczono informację o wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 lutego 2015 roku w sprawie II SA/Bk 945/14 dotyczącego opłaty legalizacyjnej ustalonej w postępowaniu w przedmiocie samowoli budowlanej, w którym Sąd wskazał na niedopuszczalność wymierzenia takiej opłaty w innej, niż wskazana w ustawie – Prawo budowlane, wysokości i w inny, niż stanowi ustawa, sposób. W szczególności organy nadzoru budowlanego są pozbawione możliwości miarkowania (obniżania) opłaty legalizacyjnej z uwagi na niewielki zakres samowoli czy sytuację materialną osób zobowiązanych do poniesienia opłaty.

*******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 86 z dnia 14 kwietnia 2015 roku zamieszczono obszerną informację o treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 19 marca 2015 roku w sprawie II SA/Bk 86/15 w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie określenia tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć nauczycieli realizujących w ramach stosunku pracy obowiązki określone dla stanowisk o różnym tygodniowym wymiarze godzin, pedagogów i logopedów zatrudnionych w szkołach prowadzonych przez gminę.
Rada gminy we wrześniu 2014 roku podjęła decyzję o modyfikacji jednego z paragrafów uchwały z 2011 roku określającego tygodniową liczbę godzin obowiązkowego wymiaru zajęć dla pedagogów oraz logopedów. Zarząd oddziału ZNP złożył skargę do wojewody na opublikowaną uchwałę. Zarzucił, że nie umieszczono w niej przepisów wskazujących, w jaki sposób nowe ustalenia mają wejść w życie (w drodze wypowiedzeń zmieniających czy w innych sposób). Ponadto nie przekazano uchwały zarządowi związku do zaopiniowania na podstawie art. 19 ustawy o związkach zawodowych. Na skutek tej skargi wojewoda podjął decyzję o zaskarżeniu uchwały do sądu administracyjnego. Zarzucając podjęcie uchwały bez uprzedniego uzyskania opinii związków zawodowych, wniósł o jej unieważnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały. Wskazał, że zgodnie z przepisami reprezentatywna organizacja związkowa ma prawo opiniowania założeń i projektów aktów prawnych w zakresie objętym zadaniami związków zawodowych. Przedmiotem zaskarżonej uchwały było ustalenie na poziomie 24 godzin tygodniowego obowiązkowego wymiaru zajęć logopedów i pedagogów, którzy – w rozumieniu Karty nauczyciela – są nauczycielami w szerszym rozumieniu tego słowa. Sąd zauważył, że dla nauczycieli przedmiotów edukacyjnych tzw. pensum określił ustawodawca w art. 42 ust. 3 Karty nauczyciela. Natomiast dla nauczycieli wspomagających czyni to organ prowadzący szkołę na podstawie art. 42 ust. 7 pkt 3 Karty. Właśnie ten ostatni przepis był podstawą zaskarżonej uchwały. W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że przedmiot uchwały dotyczył realizacji przez nauczycieli wspomagających ich obowiązków zawodowych w wymiarze tygodniowym. W konsekwencji jej projekt powinien być przedstawiony do zaopiniowania właściwym związkom. Tego obowiązku nie dopełniono. Powyższe uchybienie stanowiło wadę kwalifikowaną uchwały prowadzącą do stwierdzenia jej nieważności.

*******

W „Dzienniku Gazeta Prawna” nr 51 z dnia 16 marca 2015 roku zamieszczono informację o wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 15 stycznia 2015 roku w sprawie II SA/Bk 1043/14 w przedmiocie dodatku energetycznego, w którym Sąd stwierdził, że dodatek energetyczny nie może być przyznany za okres poprzedzający moment złożenia wniosku, nawet jeżeli w tym czasie osoba był uprawniona do pomocy mieszkaniowej.

*******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 33 z dnia 10 lutego 2015 roku zamieszczono informację o wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 23 grudnia 2014 roku w sprawie II SA/Bk 992/14 w przedmiocie ustalenia na terenie Miasta strefy płatnego parkowania.

Zaprezentowane orzeczenie stwierdza nieważność części uchwały rady miejskiej –dotyczącej opłaty dodatkowej jako skutku pozostawienia karty postojowej wewnątrz pojazdu samochodowego w sposób uniemożliwiający odczytanie ważności tego dokumentu. Sąd uznał brak kompetencji rady do nałożenia sankcji za niewyłożenie lub niewłaściwe wyłożenie dowodu uiszczenia opłaty za parkowanie i zrównanie pojęcia „nieuiszczenia opłaty” z pojęciem „niewyłożenia dowodu opłaty we właściwy sposób”.

*******

W „Dzienniku Gazeta Prawna” nr 14 z dnia 22 stycznia 2015 roku zamieszczono informację o wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 11 grudnia 2014 roku w sprawie II SA/Bk 900/14 w przedmiocie przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego.

Sąd uznał, że przewidziane w art. 71 „a” ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm.) nakazanie przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części jako skutek samowolnej zmiany tego sposobu – nie funkcjonuje bez wcześniejszego wydania postanowienia w trybie art. 71 „a” ust. 1 pkt 1 i 2 p.b., a więc bez wstrzymania użytkowania obiektu i nałożenia obowiązku przedłożenia stosownych dokumentów. Dopiero niewykonanie w terminie obowiązków albo dalsze użytkowanie uprawnia organ nadzoru do wydania decyzji na podstawie art. 71 „a” ust. 4 prawa budowlanego (nakaz przywrócenia pierwotnego sposobu użytkowania).

*******

W „Dzienniku Gazeta Prawna” nr 2 z dnia 5 stycznia 2015 roku zamieszczono informacje o następujących wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku:

  • z dnia 16 lipca 2014 roku w sprawie I SA/Bk 217/14 w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2013 r. do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia VAT-7.

Sąd stanął na stanowisku, że organy podatkowe nie mogą przedłużać terminu zwrotu podatku VAT i mają obowiązek wskazać powód niezachowania terminu.

  • z dnia 30 października 2014 roku w sprawie I SA/Bk 368/14 w przedmiocie określenia wysokości poniesionej w 2008 roku straty z prowadzonej działalności gospodarczej.

Wyrok zawiera omówienie kosztów podatkowych, w szczególności podaje przykłady pozycji mogących pomniejszać przychody i niepodlegające zaliczeniu do kosztów podatkowych.

  • z dnia 12 listopada 2014 roku w sprawie I SA/Bk 493/14 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Orzeczenie dotyczy preferencji w podatku dochodowym. Prezentuje stanowisko, że zarówno wynagrodzenie za ustanowienie służebności przesyłu jak i odszkodowanie za obniżenie wartości nieruchomości są zwolnione z podatku dochodowego. 

*******

Opublikował: Adam Kuklik Data publikacji: 11-01-2012 14:54

Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Białymstoku

ul. H.Sienkiewicza 84
15-950 Białystok

Wydział Informacji Sądowej

tel.: 85 678 40 39
fax: 85 678 40 38

Godziny urzędowania

Poniedziałek - Piątek 7:30 - 15:30

Kasa Sądu czynna

Poniedziałek - Piątek 9:00 - 13:30,
 
Biuro podawcze Sądu czynne

Poniedziałek - Piątek 8:00 - 15:00

NIP

966-08-59-348

REGON

052222639

Numer rachunku bankowego

07101010490041412231000000

Liczba wizyt: 1136558, w tym miesiącu: 9442, dzisiaj: 501