Informacje prasowe

 

*******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 29 z dnia 04 lutego 2019 roku omówiony został wyrok tutejszego Sądu z dnia 10 stycznia 2019 roku w sprawie o sygnaturze akt II SA/Bk 678/18 ze skargi Miasta Suwałki na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody P. w przedmiocie stwierdzenia nieważności „Regulaminu strefy płatnego parkowania na terenie Miasta Suwałki”.
Sąd stwierdzając nieważność „Regulaminu strefy płatnego parkowania na terenie Miasta Suwałki” w części,  tj. w zakresie zapisów określających abonament jako dokument zawierający numer rejestracyjny pojazdu, potwierdzający wniesienie opłaty za postój w strefie płatnego parkowania, uznał, że regulacje określające abonament w powiązaniu z numerem rejestracyjnym pojazdu nie wykraczają poza upoważnienie ustawowe odnoszące się do strefy płatnego parkowania.
W ocenie Sądu z art. 13b ust. 3 i 4 ustawy o drogach publicznych (przepisu kompetencyjnego upoważniającego do ustalenia strefy płatnego parkowania), nie wynika, aby rada gminy (rada miasta) nie była upoważniona do uchwalenia przepisów konkretyzujących wymogi abonamentu. Powyższy przepis nie wskazuje radzie gminy (radzie miasta), czym powinna się kierować przy ustalaniu podmiotów objętych przywilejem stawki zerowej, jak i wprowadzając opłaty abonamentowe. Ustawodawca zamieszczając w ustawie o drogach publicznych powyższe upoważnienie nie wprowadził w niej kryteriów, jakimi obowiązana jest kierować się rada gminy (rada miasta) przy doborze użytkowników drogi uprawnionych do korzystania z preferencyjnych zasad ponoszenia opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania, pozostawiając w tym zakresie swobodę radzie gminy (radzie miasta). Swoboda rady gminy (rady miasta) przy określaniu użytkowników uprawnionych do uiszczania opłaty abonamentowej lub opłaty zryczałtowanej nie jest jednak nieograniczona. Ograniczenie swobody działania w tej kwestii zakreślone jest poprzez jednoznacznie wskazany przez ustawodawcę cel, jakiemu generalnie służy wprowadzenie opłat za parkowanie. Obowiązek uiszczenia opłaty wiąże się każdorazowo z parkowaniem pojazdu na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania, z tego powodu regulacja przyjęta zaskarżoną uchwałą pozwala na powiązanie abonamentu z numerem rejestracyjnym pojazdu. Służy potrzebie zaprowadzenia ładu przestrzennego, a więc bezpieczeństwie i porządkowi publicznemu.
 

******

W miesięczniku „Przegląd Podatków Lokalnych i Finansów Samorządowych” nr 01 ze stycznia 2019 roku omówiono wyrok WSA w Białymstoku z dnia 17 października 2019 roku w sprawie o sygnaturze akt I SA/Bk 416/18 ze skargi Spółki z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego B. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości w zakresie opodatkowania budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej za lata 2012-2017 oraz stwierdzenia nadpłaty w tym podatku za wymienione lata.
          Sąd oddalając skargę stanął na stanowisku, że „ustalając dla celów podatku od nieruchomości, powierzchnię użytkową kondygnacji mierzoną po wewnętrznej długości ścian, z wyjątkiem powierzchni klatek schodowych oraz szybów dźwigowych, organ powinien mieć na względzie wysokość  w świetle poszczególnych części tejże kondygnacji a nie wysokość w świetle całego pomieszczenia.”

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 20 z dnia 24 stycznia 2019 roku omówiony został wyrok tutejszego Sądu z dnia 29 listopada 2018 roku w sprawie o sygnaturze akt II SA/Bk 578/18 ze skargi G.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego B. w przedmiocie unieważnienia egzaminu państwowego na prawo jazdy.
Sąd oddalając skargę uznał, że sprawa została dostatecznie wyjaśniona, a ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego wiążą sąd administracyjny. Zgodnie z § 32 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 13 lipca 2012 roku w sprawie egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez egzaminatorów oraz wzory dokumentów stosowanych w tych sprawach (Dz. U. z 2012 roku poz. 995), które obowiązywało w dacie przeprowadzania egzaminu, w przypadku gdy osoba egzaminowana korzystała z materiałów lub urządzeń stanowiących pomoc w udzieleniu właściwej odpowiedzi na pytania w trakcie części teoretycznej egzaminu lub we właściwym wykonaniu zadań egzaminacyjnych lub wykonywania te czynności niesamodzielnie – uzyskuje negatywny wynik egzaminu państwowego.

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 19 z dnia 23 stycznia 2019 roku omówione zostały następujące wyroki tutejszego Sądu:

- z dnia 17 października 2018 roku w sprawie o sygnaturze akt I SA/Bk 416/18 ze skargi Spółki z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego B. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości w zakresie opodatkowania budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej za lata 2012-2017 oraz stwierdzenia nadpłaty w tym podatku za wymienione lata.

Sąd oddalając skargę stanął na stanowisku, że „ustalając dla celów podatku od nieruchomości, powierzchnię użytkową kondygnacji mierzoną po wewnętrznej długości ścian, z wyjątkiem powierzchni klatek schodowych oraz szybów dźwigowych, organ powinien mieć na względzie wysokość  w świetle poszczególnych części tejże kondygnacji a nie wysokość w świetle całego pomieszczenia.”

- z dnia 20 listopada 2018 roku w sprawie o sygnaturze akt II SA/Bk 563/18 ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Usługowo-Handlowego na decyzję P. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w B. w przedmiocie zakazu użytkowania zbiornika naziemnego do przechowywania paliw płynnych.

Sąd oddalając skargę uznał, że powoływanie się przez skarżącego na zlokalizowanie spornego zbiornika przed wejściem w życie Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia z dnia 7 czerwca 2019 roku w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U. z 2010 r. nr 109, poz. 719) nie jest okolicznością wyłączającą zastosowanie § 11 ww. Rozporządzenia, o czym stanowi przepis przejściowy § 44 cytowanego wyżej Rozporządzenia.
Ponadto Sąd stanął na stanowisku, że wybór odpowiedniej do okoliczności sprawy sankcji za naruszenie norm przeciwpożarowych, należy do uprawnionego właściwego komendanta powiatowego Państwowej Straży Pożarnej, który jest uprawniony do wydania jednej z decyzji, o których mowa w art. 26 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U. z 2017 r. poz. 1204). Zakaz użytkowania za dużego i usytuowanego w odległości zaledwie kilku i kilkunastu centymetrów od ściany innego obiektu, zbiornika na paliwa płynne, jest najprostszym i najszybszym sposobem wyeliminowania bezpośredniego niebezpieczeństwa powstania pożaru.
 

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 12 z dnia 15 stycznia 2019 roku omówiono wyrok tutejszego Sądu z dnia 29 listopada 2018 roku w sprawie o sygnaturze akt II SA/Bk 608/18 ze skargi D.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie pomocy finansowej z programu osłonowego na leki, w którym Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Prezydenta Miasta Ł. stwierdzając, że organy ustalając dochód na potrzeby przyznania pomocy finansowej na zakup leków z programu osłonowego, niezasadnie wliczyły zasiłek celowy, którym jest świadczenie pieniężne na zakup artykułów żywnościowych.
Zdaniem Sądu: „1. Świadczenie pieniężne na zakup posiłku lub żywności, o którym mowa w Programie: "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" na lata 2014-2020, ustanowionym uchwałą Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2013 r. nr 221 (M.P. 2015 r., poz. 821), jako niewątpliwie zaspokajające niezbędną potrzebę bytową, jest zasiłkiem celowym, o którym mowa w art. 39 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2017 r., poz. 1769 ze zm.).
2. Świadczenie pieniężne na zakup posiłku lub żywności, o którym mowa w Programie: "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" na lata 2014-2020, będące zasiłkiem celowym, nie podlega wliczeniu do dochodu ustalanego zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej, na zasadzie art. 8 ust. 4 pkt 2 tej ustawy.”

 

*******

W miesięczniku „Monitor Podatkowy” nr 12 z grudnia 2018 roku omówiono wyrok WSA w Białymstoku z dnia 24 października 2018 roku w sprawie o sygnaturze akt I SA/Bk 569/18 ze skargi Spółki z o.o. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla budowy na rzecz inwestora budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z garażem wolno stojącym oraz w zakresie stawki podatku VAT dla budowy na rzecz inwestora budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z wiatą garażową wolno stojącą.
Sąd oddalając skargę stanął na stanowisku, że „usługa wybudowania garażu wolno stojącego realizowana z usługą budowy budynku objętego społecznym programem mieszkaniowym, na tej samej nieruchomości i w wykonaniu jednej umowy, ma charakter samoistny i nie znajduje uzasadnienia stosowanie do niej obniżonej stawki podatku VAT.”

*******

W dwutygodniku „Monitor Prawniczy” nr 23  z dnia 1 grudnia 2018 roku omówiono wyrok WSA w Białymstoku z dnia 24 października 2018 r. w sprawie o sygnaturze akt I SA/Bk 569/18, w którym Sąd oddalił skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług. Skład orzekający w powyższej sprawie stanął na stanowisku, że usługa wybudowania garażu wolno stojącego realizowana z usługą budowy budynku objętego społecznym programem mieszkaniowym, na tej samej nieruchomości i w wykonaniu jednej umowy, ma charakter samoistny i nie znajduje uzasadnienia stosowanie do niej obniżonej stawki podatku VAT.
 

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 294 z dnia 18 grudnia 2018 roku powołano wyrok tutejszego Sądu z dnia 9 lipca 2009 roku w sprawie o sygnaturze akt II SA/Bk 163/09 ze skargi na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie odmowy zwolnienia od kary grzywny za niestawiennictwo w celu udostępnienia budynku do oględzin.
Sąd uchylając postanowienia organów administracyjnych obydwu instancji stanął na stanowisku, że „uznanie administracyjne nie może być dowolne, lecz oparte o treść przepisu z uwzględnieniem przesłanek z niego wynikających na tle konkretnego stanu faktycznego. Natomiast co do strony postępowania, środki przymusu mogą być stosowane tylko w sytuacji bezzasadnej odmowy okazania przedmiotu oględzin lub bezzasadnej odmowy udziału w innej czynności urzędowej. Zobowiązanie do osobistego stawiennictwa, a w konsekwencji nałożenie grzywny za brak stawienia się przy prowadzonych czynnościach organu w kontekście przepisu art. 88 § 1 k.p.a., nie dotyczy stron postępowania.”
 

*******

W miesięczniku „Przegląd Podatków Lokalnych i Finansów Samorządowych” nr 11 z listopada 2018 roku omówiono wyrok WSA w Białymstoku z dnia 12 września 2018 r. w sprawie I SA/Bk 402/18, w którym Sąd uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną Prezydenta Miasta S. w przedmiocie podatku od nieruchomości. Skład orzekający w przedmiotowej sprawie stanął na stanowisku, że organ dokonał błędnej wykładni art. 7 ust. 1 lit. a) ustawy o podatkach i opatach lokalnych, w brzmieniu jakie nadano temu przepisowi z początkiem 2017 roku. Zdaniem Sądu zwolnieniu podatkowemu podlegają grunty rozumiane jako całe działki ewidencyjne, na których znajdują się budyni i budowle infrastruktury kolejowej wchodzące w skład infrastruktury kolejowej w rozumieniu przepisów o transporcie kolejowym, która jest udostępniana przewoźnikom kolejowym.

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 271 z dnia 21 listopada 2018 roku omówiono wyrok tutejszego sądu z dnia 24 października 2018 roku w sprawie o sygnaturze akt I SA/Bk 569/18 ze skargi na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług. Sąd oddając skargę stanął na stanowisku, że „usługa wybudowania garażu wolnostojącego realizowana z usługą budowy budynku objętego społecznym programem mieszkaniowym, na tej samej nieruchomości i w wykonaniu jednej umowy, ma charakter samoistny i nie znajduje uzasadnienia stosowanie do niej obniżonej stawki podatku VAT.”
 

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 270 z dnia 20 listopada 2018 roku omówiono wyrok tutejszego sądu z dnia 10 października 2018 roku w sprawie o sygnaturze akt I SA/Bk 484/18 dotyczący ustalenia zasad usytuowania na terenie gminy miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych. Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały rady gminy, ocenił, że określona w § 1 uchwały odległość (nie mniejsza niż 20 metrów) jest bardzo mała i nie ogranicza dostępności alkoholu, a tym samym nie jest wystarczająca do realizacji celów ustawy z dnia 26 października 1982 roku o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (tj.: Dz.U. z 2016 r. poz. 487 z poźn. zm.). Jeżeli ustawodawca wskazuje, że celem ww. ustawy jest m.in. ograniczenie dostępności alkoholu i motywowanie obywateli do powstrzymywania się od jego spożywania to obowiązkiem organu stanowiącego przepisy prawa miejscowego jest podporządkowanie się tym celom. Są one dla niego nie postulatami, lecz normami o charakterze wiążącym.

******

W lokalnym Dzienniku „Kurier Poranny” z dnia 4 października 2018 roku omówiono postanowienie tutejszego Sądu z dnia 20 września 2018 roku w sprawie II SO/Bk 36/18 dotyczące wymierzenia grzywny Dyrektorowi Domu Kultury w Ł. za nieprzekazanie do Sądu skargi na bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej.
Sąd orzeka o grzywnie według swego uznania i wymierza ją w wysokości adekwatnej do stopnia niewypełnienia przez organ obowiązku przesłania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie, z uwzględnieniem okresu pozostawania w zwłoce oraz okoliczności faktycznych, które legły u podstaw uchybienia przez organ obowiązkowi z art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis art. 55 § 1 cytowanej wyżej ustawy pełni funkcję dyscyplinującą i represyjno – prewencyjną. Ukaranie organu ma również zapobiegać naruszeniom prawa na przyszłość, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy.

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 222 z dnia 24 września 2018 roku przedstawiono wyrok tutejszego sądu z dnia 19 czerwca 2018 roku w sprawie II SA/Bk 863/17 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej dotyczącej udostępnienia akt postępowania egzekucyjnego. Sąd stwierdził nieważność postanowienia komornika, uznając, że stosowanie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej z dnia 6 września 2001 r. (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r., poz. 1330) jest niedopuszczalne, jeżeli żądane informacje mogą być udostępnione w innym trybie, w powołanej wyżej sprawie, w trybie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego.  

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 220-221 z dnia 21 września 2018 roku omówiono wyrok tutejszego sądu z dnia 6 czerwca 2018 roku w sprawie I SA/Bk 225/18 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Więcej informacji o orzeczeniu w komunikacie poniżej.

*******

W miesięczniku „Monitor Podatkowy” nr 9 z września 2018 roku omówiono wyrok WSA w Białymstoku z dnia 6 czerwca 2018 r. w sprawie I SA/Bk 225/18 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych, a konkretnie sposobu ustalenia kosztów uzyskania przychodów oraz dokumentowania transakcji nabycia i sprzedaży kryptowalut.
Skład orzekający w przedmiotowej sprawie stanął na stanowisku, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają możliwości rozpoznania danego wydatku, jako kosztu uzyskania przychodu, od możliwości jego udokumentowania zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.
 

*******

W dwumiesięczniku „Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego” nr 4 z sierpnia 2018 roku zaprezentowano wyrok tutejszego sądu z dnia 4 lipca 2017 roku w sprawie I SA/Bk 409/17 w przedmiocie podatku akcyzowego, opłaty paliwowej i podatku od towarów i usług, w którym tutejszy Sąd uznał, że obowiązek zapłaty podatku akcyzowego w przypadku towaru, który nie był przeznaczony do napędu silników spalinowych, a został w tym celu oferowany do sprzedaży lub wykorzystany, powstaje z chwilą jego oferowania lub wykorzystania. 

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 190 z dnia 17 sierpnia 2018 roku przedstawiono wyrok tutejszego sądu z dnia 19 lipca 2018 roku w sprawie II SA/Bk 254/18 dotyczący nakazania wykonania określonych czynności budowlanych. Sąd uchylił decyzje organów administracyjnych obydwu instancji uznając, że nie istnieje przepis prawa, który nakazywałby organom nadzoru budowlanego działanie wyłącznie z urzędu na podstawie przepisów Rozdziału 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane. Utrwalona praktyka nie może przysłaniać organom zasad ogólnych inicjowania postępowania administracyjnego oraz indywidualnego rozważenia okoliczności konkretnej sprawy.

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 178 z dnia 2 sierpnia 2018 roku przedstawiono wyrok tutejszego sądu z dnia 13 czerwca 2018 roku w sprawie I SA/Bk 248/18 dotyczący udzielenia zezwolenia na sprzedaż alkoholu. Sąd uwzględnił skargę i uchylił orzeczenie SKO uznając, że Miasto, udzielając zezwolenia na obrót napojami alkoholowymi, musi wyczerpująco uzasadnić swoją decyzję uznaniową.

*******

W dwumiesięczniku „Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego” nr 3 z czerwca 2018 roku przedstawiono wyrok tutejszego sądu z dnia 16 listopada 2016 roku w sprawie I SA/Bk 359/16 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych, w którym tutejszy Sąd stanął na stanowisku, że odliczeniu od dochodu podlegają składki na ubezpieczenie zdrowotne faktycznie zapłacone przez podatnika w roku podatkowych lub pobrane w roku podatkowym przez płatnika. 

 

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 124 z dnia 30-31 maja 2018 roku przedstawiono wyrok tutejszego sądu z dnia 18 kwietnia 2018 roku w sprawie I SA/Bk 70/18 dotyczący podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2014 roku. Sąd uznał, że w sytuacji niedoborów zawinionych przez podatnika nie przysługuje mu prawo do odliczenia VAT. W przypadku skorzystania z tego prawa, podatnik zobowiązany jest skorygować podatek naliczony. 

 

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 117 z dnia 22 maja 2018 roku przedstawiono wyrok tutejszego sądu z dnia 10 kwietnia 2018 roku w sprawie II SA/Bk 29/18 dotyczący postępowania dyscyplinarnego w stosunku do funkcjonariusza Policji. Sąd zaakceptował uznanie niedopełnienia obowiązków służbowych w sytuacji gdy funkcjonariusz nie wydał polecenia zatrzymania i doprowadzenia do komendy Policji osoby podejrzanej o stosowanie przemocy domowej i doszło do usiłowania zabójstwa.

******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 114 z dnia 18 maja 2018 roku omówiono wyrok tutejszego sądu z dnia 27 marca 2018 roku w sprawie II SA/Bk 36/18 dotyczący postępowania w przedmiocie wyrejestrowania motocykla skradzionego podczas użytkowania przez leasingobiorcę w sytuacji nieustalenia sprawcy kradzieży.

*******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 101 z dnia 2-3 maja 2018 roku przedstawiono wyrok tutejszego sądu w sprawie II SA/Bk 438/17  z dnia 6 marca 2018 roku dotyczący uprawnień organów nadzoru budowlanego do kontroli, pod kątem prawidłowości wykonania robót budowlanych niewymagających pozwolenia budowlanego ani zgłoszenia.

*******

W dwumiesięczniku „Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego” nr 2 z kwietnia 2018 roku przedstawiono wyrok tutejszego sądu z dnia 23 lutego 2017 roku w sprawie II SAB/Bk 1/17 w przedmiocie załatwienia wniosku o udzielenie informacji publicznej, w którym tutejszy Sąd stanął na stanowisku, że tylko podmioty wskazane w art. 50 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych mogą się zapoznać bez zgody ubezpieczonego i płatnika składek z informacjami dotyczącymi konta ubezpieczeniowego indywidualnego podmiotu, będącymi w posiadaniu ZUS. Przepisy ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych wprowadzają bowiem odmienne zasady i tryb dostępu do informacji publicznych, o czym mowa w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej.  

*******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 96 z dnia 25 kwietnia 2018 roku przedstawiono wyrok tutejszego sądu w sprawie II SA/Bk 823/17  z dnia 14 marca 2018 roku w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Porusza on kwestie cech informacji prostej oraz informacji przetworzonej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1764 ze zm.).

*******

W „Dzienniku Gazeta Prawna” nr 81 z dnia 25 kwietnia 2018 roku omówiono wyrok tutejszego sądu w sprawie II SA/Bk 103/18 z dnia 10 kwietnia 2018 r., poruszający problematykę zwrotu nienależnie pobranych świadczeń wychowawczych z powodu niepowiadomienia organu o uzyskaniu dochodu.

*******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 61 z dnia 14 marca 2018 roku przedstawiono wyrok tutejszego sądu w sprawie II SA/Bk 611/17 dotyczący zasad odwoływania dyrektora szkoły w trybie natychmiastowym. Sąd stanął na stanowisku, że przypadkami "szczególnie uzasadnionymi" umożliwiającymi odwołanie dyrektora szkoły w tym trybie są takie sytuacje,  w których nie jest możliwe dalsze pełnienie przez nauczyciela funkcji kierowniczej i musi być natychmiast odwołany ze względu na zagrożenie interesu publicznego. Nie mieści się w tym konflikt z pracownikami szkoły i rodzicami uczniów, złożenie arkusza organizacyjnego z licznymi wadami ani negatywna ocena pracy dyrektora.
Orzeczenie nie jest prawomocne.

*******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 60 z dnia 13 marca 2018 roku przedstawiono wyrok tutejszego sądu w sprawie II SAB/Bk 170/17 dotyczącej udzielenia informacji publicznej, w którym omówiono istotę informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz. 1764 ze zm.).
Orzeczenie nie jest prawomocne.

*******

W dwumiesięczniku „Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego” nr 1 z lutego 2018 roku przedstawiono wyrok tutejszego sądu z dnia 3 sierpnia 2017 roku w sprawie II SA/Bk 255/17, w którym tutejszy Sąd stwierdził, że wyłącznie sprawy dotyczące nawiązania, odmowy nawiązania, przekształcenia bądź rozwiązania stosunku zakładowego podlegają kognicji sądu administracyjnego (art. 175 ust. 3 i art. 207 ust. 1 i 4 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym w zw. z art. 3 § 2 p.p.s.a.). Odmowa wyrażenia zgody na udzielenie zwolnienia z opłat za korzystanie z domu studenta podjęta przez Rektora nie podlega tej kognicji.

*******

W dzienniku „Rzeczpospolita” nr 43 z dnia 21 lutego 2018 roku przedstawiono wyrok tutejszego sądu w sprawie II SA/Bk 484/17 w przedmiocie nakazu rozbiórki części budynku. Sąd uznał, że wykonanie ganku (wiatrołapu), jako dobudówki do istniejącego budynku wymaga uzyskania pozwolenia na budowę.

*******

W „Dzienniku Gazeta Prawna” nr  37  z dnia 21 lutego 2018 roku został przedstawiony wyrok tutejszego sądu w sprawie II SA/Bk 912/17 z dnia 23 stycznia 2018 r., dotyczący zasad obliczania dochodu w sprawach o przyznanie świadczenia wychowawczego. Sąd uchylając orzeczenia organów administracyjnych obydwu instancji stwierdził, że organ przyznający świadczenie nie może oprzeć swoich ustaleń wyłącznie na podstawie informacji z systemu informatycznego ZUS, jeśli różnią się one od kwoty składek na ubezpieczenie zdrowotne wskazanej w dokumentach przedłożonych przez stronę. Sprzeczny materiał dowodowy wymaga weryfikacji.

******

W „Dzienniku Gazeta Prawna” nr 28 z dnia 8 lutego 2018 roku oraz w dzienniku „Rzeczpospolita” nr 30 z dnia 6 lutego 2018 r. omówiono wyrok tutejszego sądu z dnia 11 października 2017 roku w sprawie II SA/Bk 414/17 dotyczący zasad postępowania organów administracyjnych w sprawach, w których strona działała bez udziału profesjonalnego pełnomocnika. Sąd podkreślił obowiązek klarownego i czytelnego formułowania pism kierowanych do stron postępowania oraz wyznaczania realnych do dotrzymania terminów przy zobowiązaniu do dokonania czynności nałożonych na strony.

******

 

Opublikował: Adam Kuklik Data publikacji: 11-01-2012 14:54

Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Białymstoku

ul. H.Sienkiewicza 84
15-950 Białystok

Wydział Informacji Sądowej

tel.: 85 678 40 39
fax: 85 678 40 38

Godziny urzędowania

Poniedziałek - Piątek 7:30 - 15:30

Kasa Sądu czynna

Poniedziałek - Piątek 9:00 - 13:30,
 
Biuro podawcze Sądu czynne

Poniedziałek - Piątek 8:00 - 15:00

NIP

966-08-59-348

REGON

052222639

Numer rachunku bankowego

07101010490041412231000000

Liczba wizyt: 1454509, w tym miesiącu: 9992, dzisiaj: 275